Schrijf Innerlijke vrede

1* Voel even hoe het nu is met jou en je innerlijke vrede. Noteer dit in een paar woorden.
Begin dan met een kleine beeldhaiku – dat betekent dat je een kleine vorm tekent en je
(kleur)potlood binnen de vorm op papier zet en een ononderbroken lijn tekent. De lijnen mogen over elkaar gaan – zo ontstaan er vakjes. Kleur de vakjes in – op je eigen manier.
Snel of langzaam. (Zie paragraaf 3.2 van KlaarHeden)

Voel hoe het nu met je is, kijk naar je tekening en vul aan tot 3 regels:
Als ik naar de tekening kijk . . . .
Het valt me op dat . . . . .

2* Vul aan tot 2 à 3 regels:
Als ik innerlijke vrede ervaar . . . .
Voor innerlijke vrede is nodig . . . . .
Het lukt me echt niet als . . . . .
Dit is gemakkelijk als . . . . .

Lees je tekst en streep aan wat je opvalt. Vat het geheel samen in een Rondeel.

3* Maak een associatielijn van ongeveer 5 woorden met ‘innerlijke vrede’ – dat wil zeggen dat je een woord noteert waar innerlijke vrede je aan doet denken en dan weer waar dát woord je aan doet denken, enzovoort. Doe dit twee keer.

Kies één van de laatste woorden van de associatielijnen – zet de timer op 10 minuten en schrijf zo snel je kunt meer over dit ene woord. Wat fluistert het woord? Wat zegt het woord ín jou?

(Bij mij kwam het woord ‘strand’ tevoorschijn. Hier onderaan als voorbeeld een stukje over Strand dat ik in november 2017 schreef tijdens schrijfcafé Zaltbommel.)

4* Symptomen van innerlijke vrede:

  1. Meer spontaan denken en handelen – in plaats vanuit schuld en angst gebaseerd op ervaringen uit het verleden
  2. Meer van elk moment (stil) genieten
  3. Verlies aan interesse om over andere mensen te oordelen of hun gedrag te interpreteren
  4. Verandering in denken over wat waardevol is en wat niet
  5. Verlies aan interesse in conflicten
  6. Toenemend onvermogen om je zorgen te maken
  7. Meer dankbaarheid en de ontroering die daarbij hoort
  8. Warme gevoelens van verbondenheid met anderen en de natuur
  9. Lachen – vanuit liefde en zachtheid en vergeving
  10. Toenemende neiging om de dingen te laten gebeuren o.l.v. de innerlijke Gids – in plaats van te denken ze zelf teweeg te moeten brengen.

Welke symptomen herken je? Maak een top 3.
Welke symptomen zou je meer van willen? Noteer er 1 of 2.
Lees wat je hebt geschreven en schrijf 5 minuten, het eerste wat in je opkomt, zonder censuur.
Lees je tekst en streep aan wat je opvalt. Vat het geheel samen in een Rondeel.

5* Komt er wellicht een actie voort uit wat je schreef? Een voornemen?
Noteer in 3 regels – zo nodig in je agenda.

Strand!

Ik zie beelden van Katwijk en het retraite-huisje daar op het strand. Het baken van innerlijke vrede en ‘laat mij maar gaan’.
De toestemming die erin is verweven. Mijn strand geeft toestemming aan al wat leeft.
Te beginnen met de golven en ik. De brul van de branding staat voor de brul van liefde en wanhoop. De vloedlijn brengt ze bij elkaar. Dat is de functie van het strand in mij. En mijn nieuwe warme jas speelt daarbij een zachte toestemming rol zodat in het zilvergrijs van de stof de wanhoop even een kribbe vindt, om vervolgens op te gaan in de wind. Voorbij de wind.
Het strand in mij gloeit van verlangen. Aangeraakt door de grens tussen bewust en onbewust. Aangeraakt door de dageraad en de zilte schemering. Wat zegt het strand in mij? Wat fluistert het? Het fluistert toestemming en humor en lichtheid. Het fluistert van God. Het fluistert van totaal aanvaarden en dan vliegeren met alle zelfconcepten.  Het fluistert van het nu en de toekomst. Ook het verleden vliegert.