Vergeving

Vergeving is de kern van Een cursus in wonderen en tegelijkertijd het meest lastige begrip voor ons mensen om te vatten én toe te passen. In KlaarHeden is hier een heel hoofdstuk aan gewijd, hoofdstuk 4. Hier nog een voorbeeld waarvan ik hoop dat het zal verduidelijken.

Tijdens een oefenochtend verzuchtte iemand dat ze al zo vaak haar moeder had vergeven maar dat ze iedere keer weer werd geraakt in pijn en dacht dat het nooit over zou gaan. Ze bleef verlangen en hopen dat haar moeder haar ooit de aandacht zou geven die ze zo graag wou ontvangen. Ze dacht dat ze daar recht op had en dat dát alles goed zou maken.

Hier is een fundamentele vergissing aan het werk. Vergeving speelt zich uitsluitend af BINNEN de mind, de denkgeest. Als we denken dat de ander fout zit en denken dat wij die fout moeten vergeven, zien we die fout van de ander als werkelijk waar. We maken dan de vergissing van de ander tot een werkelijke zonde en vergeten we het principe van projectie.

Projectie
Wanneer je je steeds weer pijnlijk afgekeurd voelt, bijvoorbeeld door je moeder, dan is er sprake van projectie.
Algemeen gezegd projecteren we voortdurend ons geloof in zonde en schuld op de ander omdat het té pijnlijk is om je schuldig te voelen – om je geloof in je negatieve zelfbeeld bewust te worden.
Maar ook al projecteren we, het geloof in zonde en schuld blijft diep in de denkgeest verborgen en blijft daar etteren. Daarom moet het in het licht gebracht worden, bewust gemaakt worden om te laten genezen door de innerlijke Gids of de Heilige Geest. Dit doen we door ernaar te KIJKEN zónder oordeel. Door zo te kijken, en de pijn te voelen, nemen we als vanzelf de innerlijke Gids bij de hand.

Het is een beslissing, een keuze om zo te willen leren kijken.

Moeders kunnen hard raken omdat we met haar sowieso een speciale relatie zijn aangegaan.

Speciale relatie
Een speciale relatie is een relatie waarin je jezelf als tekortkomend ziet en je denkt dat de ander dat tekort moet aanvullen. Speciale relaties zijn in feite substituten voor Gods Liefde, voor de herinnering aan Wie we werkelijk zijn. Met speciaalheid willen we pijnlijke gevoelens en overtuigingen rond schuld en minderwaardigheid onbewust houden.

In de situatie die hierboven is beschreven speelt een zelfbeeld dat geprojecteerd wordt op de moeder. Een zelfbeeld van niets waard zijn, geen liefde waard zijn. De pijn ontstaat doordat het gedrag van de moeder het negatieve zelfbeeld raakt, versterkt en het geloof in dit beeld in stand lijkt te houden. De moeder geeft als het ware iedere keer het bewijs dat dit zelfbeeld waar is.
En – dit zelfbeeld hebben we allemaal, bewust of onbewust, precies met deze woorden of variaties.
We leren zien wat we ten diepste als waarheid geloven over onszelf en altijd stuiten we dan op een of andere vorm van schuld, de illusie van schuld.

Daaraan voorbij straalt het licht, onveranderd,
omdat licht niet anders kan dan stralen.

Dus in dit geval vergeef je niet je moeder, maar het beeld van jezelf. Je vergeeft jezelf dat je bent gaan geloven dat je niets waard bent.
Vergeving haalt de handen af van de ander en/of de situatie en gaat met de aandacht naar binnen, dat wil zeggen in de denkgeest en kijkt, en wacht en oordeelt niet.
(Zie de eerste instructiepagina in het tweede deel van het Werkboek bladzijde 404.)

Vergeving is groots werk, onze functie hier op aarde. Het enige werk dat waarde geeft aan ons verblijf hier. En we kunnen dit niet alleen. Dus vraag hulp aan je innerlijke Gids, die altijd in je denkgeest aanwezig is. Ik zou zeggen: ontsla je ego als je leraar en kies voor de liefde in je denkgeest. Alle illusies die we over anderen koesteren zijn illusies over onszelf. Om te kunnen vergeven moeten we die illusies eerst zien, natuurlijk. Dat is het werk. Alle min of meer vreselijke dingen die we onszelf hebben aangeleerd mogen we weer afleren.

Vergeving heeft geen zin als we niet eerst zien wát dan wel vergeven dient te worden.
Vergeving haalt de sluier weg die ons weerhoudt van het zien van liefde.
Vergeving betekent het eind van alle lijden.
Vergeving betekent je reden om ongelukkig te zijn los te laten.

Het kán zijn dat er door vergeving iets verandert in het gedrag van de ander, in de vorm, maar dat hoeft niet zo te zijn.

Er zijn veel werkboeklessen die over vergeving gaan.
De werkboeklessen 31 tot en met 34 zullen helpen om uit slachtofferschap te stappen en een vrijheidsverklaring over jezelf af te geven:
31 – Ik ben niet het slachtoffer van de wereld die ik zie,
32 – Ik heb de wereld die ik zie bedacht,
33 – Er is een andere manier om naar de wereld te kijken,
34 – Ik zou in plaats hiervan vrede kunnen zien.

Ik noem les 138 – De Hemel is een beslissing die ik moet nemen, in verband met de keuze, de beslissing voor geluk en vergeving.

Ja, het klopt als je denkt dat vergeving een proces is dat voortdurende alertheid en bereidheid en oefening vereist – maar weet dat de beloning groot is.

En dit alles mag in zachtheid!

Als je al wat stappen gezet hebt in vergeving kan het een effectieve schrijfoefening zijn om de timer te zetten op 10 minuten en degene waar je moeite mee hebt eens precies te vertellen hoe die ervoor kan zorgen dat je pijn geraakt wordt. Wat de ander moet doen of juist niet doen om jou overstuur te maken. Je geeft als het ware een recept voor pijn. En overdrijven mag.
Als je dat doet krijgt ook de HUMOR een kans. Het ego kan niet tegen humor.

2019 – 4 maart – Hetty Clarisse